Źle dobrany produkt na problem nietrzymania moczu? Pomożemy Ci wybrać odpowiedni! Tel. 56 451 91 44

Pęcherz nadreaktywny - przyczyny i leczenie

47513 Wyświetleń
1 Komentarz
 5.0  

Pęcherz nadreaktywny (OAB – overactive bladder) to przypadłość, która dotyka około 49 milionów osób w całej Europie – niezależnie od wieku czy płci. Zaburzenia te powodują nie tylko ogromny dyskomfort, ale także poczucie wstydu i zażenowania, dlatego nierzadko chorzy nie zwracają się po pomoc do lekarza. To błąd. Nieleczony zespół pęcherza nadreaktywnego wpływa na pogorszenie się stanu zdrowia, także psychicznego. W tym tekście postaramy się przybliżyć ten problem, wskazać na jego przyczyny oraz sposoby leczenia, a także metody doraźnego radzenia sobie z nietrzymaniem moczu, które nierzadko współwystępuje z OAB.

Czym jest pęcherz nadreaktywny (OAB)?

Pęcherz nadreaktywny definiuje się jako uczucie silnego parcia na pęcherz, występującego z częstomoczem oraz nykturią, a także z obecnością lub brakiem naglącego nietrzymania moczu po wykluczeniu ewentualnych infekcji bądź innych patologii dróg moczowych. Objawy mogą występować razem lub pojedynczo w różnych natężeniach. Nadreaktywność pęcherza może mieć charakter idiopatyczny (o nieznanym pochodzeniu), wtórny (po operacjach dolnych dróg moczowych, radioterapii czy po chorobach układu moczowego) bądź o podłożu neurologicznym (stwardnienie rozsiane, choroba Alzheimera, udar etc.). wskazuje się także, że czynniki takie jak:

  • siedzący tryb życia,
  • otyłość,
  • duże spożycie alkoholu i/lub kofeiny

mogą mieć wpływ na powstanie pęcherza nadreaktywnego. Istotne jest także rozróżnienie naglącego nietrzymania moczu i pęcherza nadreaktywnego.

OAB może choć nie musi współwystępować z nietrzymaniem moczu. Może objawiać się na przykład wyłącznie częstomoczem, spowodowanym parciami naglącymi i nadreaktywnością wypieracza nawet przy niewielkim wypełnieniu pęcherza. Dlatego każdy z objawów, nie tylko popuszczanie moczu, powinien skłaniać do wizyty u lekarza i rozpoczęcia procesu diagnostycznego.

Pęcherz nadreaktywny – diagnoza

U podstaw procesu diagnostycznego pęcherza nadreaktywnego leży wykluczenie ewentualnych infekcji bądź innych patologii dróg moczowych, które świadczyłyby o innej przyczynie występujących objawów. Częstomocz czy nykturia mogą bowiem świadczyć o kamicy nerkowej, chorobie nowotworowej, przeroście gruczołu krokowego, cukrzycy czy zakażeniach dolnych dróg moczowych. Dlatego konieczne będzie z pewnością wykonanie badania ogólnego i posiewu moczu, USG jamy brzusznej czy badania urodynamicznego.

W przypadku nietrzymania moczu można spodziewać się także tak zwanego testu podpaskowego, który umożliwia rozpoznanie stopnia NTM. Dodatkowo warto przygotować się na dokładny wywiad przeprowadzony przez lekarza pierwszego kontaktu. Będzie on zadawać pytania dotyczące częstotliwości mikcji i odczuwania parcia, dziennego spożycia płynów, współtowarzyszących objawów czy ich wpływu na jakość życia. Lekarz prawdopodobnie poprosi także o uzupełnianie dzienniczka mikcji przez kilka dni. Na podstawie badań (wykluczenia innych schorzeń) i wywiadu, lekarz może stwierdzić występowanie suchego bądź mokrego nadreaktywnego pęcherza, w zależności od tego, czy objawy występują z nietrzymaniem moczu czy bez niego.

Jak wyleczyć nadreaktywny pęcherz?

Pęcherz nadreaktywny to stała dysfunkcja, której nie można całkowicie wyleczyć – można jednak zminimalizować jej objawy, by umożliwić choremu normalne życie. W tym celu zaleca się przede wszystkim regularne leczenie farmakologiczne. Statystyki podają, że do nawrotów choroby dochodzi bowiem przede wszystkim w sytuacjach, w których pacjenci bez konsultacji z lekarzem odstawiają zapisane leki. Obecnie podaje się głównie preparaty z grupy leków antycholinergicznych, których zadaniem jest blokowanie receptorów muskarynowych, a co za tym idzie zmniejszenie skurczów wypieracza. Niestety zażywanie substancji z tej grupy wiąże się także ze skutkami ubocznymi, zależnymi od danego leku – zaburzeniami widzenia, hamowaniem wydzielania śliny, zaparciami czy uczuciem senności. Leki mogą także nasilać objawy demencji. Istnieją również substancje nowszej generacji z mniejszym wachlarzem skutków ubocznych, jednak nie są objęte refundacją.

Lekarze zalecają także metody leczenia behawioralnego, które polegają na odpowiednim kontrolowaniu i modulacji odruchu oddawania moczu. To przede wszystkim trening pęcherza, a zatem próba utrzymania moczu nawet po odczuciu pierwszych skurczów wypieracza. Dodatkowo mikcje powinny następować w regularnych odstępach czasu, na przykład co 3 godziny. Wskazana jest także zmiana trybu życia – ograniczenie spożycia alkoholu i napojów kofeinowych, które działają moczopędnie. Dieta powinna być także jak najlżejsza, zawierająca duże ilości błonnika, by uniknąć zaparć. Zalegający stolec może bowiem naciskać na pęcherz, powodując niekontrolowane popuszczanie moczu. Lekka dieta wspiera także redukcję masy ciała, co również może wpłynąć pozytywnie na proces leczenia.

Jak chronić się przed wilgocią?

W przypadku tak zwanego mokrego pęcherza nadreaktywnego, konieczne jest nie tylko wprowadzenie odpowiedniego leczenia, ale także zabezpieczenie się przed popuszczaniem moczu. Powoduje ono bowiem zarówno ogromny dyskomfort i poczucie zażenowania, jak i dolegliwości fizyczne – nawracające infekcje czy podrażnienia. Nietrzymanie moczu wiąże się także z nieprzyjemnym zapachem, który potęguje wstyd i nierzadko skłania osoby cierpiące na tę przypadłość do zrezygnowania z życia społecznego a nawet zawodowego.

Na rynku można jednak znaleźć wiele wyrobów chłonnych, które pozwalają uniknąć kłopotliwych sytuacji i zapewnić pełne poczucie komfortu. Osobom aktywnym polecane są przede wszystkim wkładki urologiczne, zarówno dla mężczyzn jak i kobiet. To bardzo dyskretne wyroby, które wyglądem i sposobem zakładania mogą przypominać podpaski. Są jednak od nich dużo bardziej chłonne, dlatego doskonale sprawdzają się przy kropelkowym, lekkim a nawet średnim nietrzymaniu moczu. W przypadku ciężkiego stopnia NTM odpowiednim wyborem dla osoby aktywnej, której zależy na dyskrecji, mogą być majtki chłonne. Zakładane jak zwykła bielizna są całkowicie niewidoczne pod ubraniem. Z powodzeniem mogą być używane podczas codziennych czynności, a nawet treningów. Przy bardzo ciężkim nietrzymaniu moczu konieczne może być skorzystanie z pieluchomajtek dla dorosłych bądź pieluch anatomicznych, które zapewniają największą ochronę przed wilgocią, jednocześnie dbając o odpowiednią cyrkulację powietrza i chroniąc przed podrażnieniami. Używane są jednak głównie przez osoby częściowo mobilne i leżące.

Pęcherz nadreaktywny to schorzenie, którego nie da się wyleczyć. Utrudnia ono życie wielu milionom osób na całym świecie. Jednak dzięki szybkiej reakcji i odpowiedniemu leczeniu, objawy mogą zostać zminimalizowane, pozwalając na normalne funkcjonowanie. Z kolei korzystanie z wyrobów chłonnych umożliwia zachowanie problemu popuszczania moczu przy OAB tylko dla siebie.

Pytania i komentarze

  • Napisał: Diablica84 2020-02-10
    Ocena:
    5.0

    Świetny artykuł - prosto, zwięźle i na temat. :)

Zadaj pytanie lub napisz komentarz

Aby wysłać zaakceptuj powyższą zgodę.

Uzupełnij wszystkie obowiązkowe pola.

Zadaj pytanie autorowi artykułu lub skomentuj go